Jeroen Rinkel.info
Sinds ik ben begonnen met fotografie heb ik me vooral bezig gehouden met het fotograferen van dieren en landschappen.
Daarnaast hou ik me graag bezig met biologie (met name ecologie, evolutie en anatomie) en astronomie. Door dit te doen hoop ik meer inzichten te verkrijgen over de plek van de mens op de wereld.
Tussen 2008 en 2013 heb ik me ingezet als vrijwilliger voor een opvangcentrum voor tijgers en leeuwen in Friesland. Ik heb destijds de website gebouwd, de dierenverzorging gedaan en ik ben bestuurslid geweest.
Leren en doen
Mijn fascinatie voor dieren begon al op jonge leeftijd. Wat me intrigeerde waren zowel de verschillen als de overeenkomsten tussen soorten, en het feit dat ieder individu met een eigen persoonlijkheid komt. Daarnaast leven soorten, op allerlei manieren, met elkaar en van elkaar. Het zijn niet alleen de roofdieren die indruk maken met hun imposante voorkomen en atletische prestaties. Sommige parasieten zijn in staat om, soms op bizarre wijze, het lichaam en gedrag van hun gastheren naar hun hand te zetten om zo het voltooien van hun levenscyclus te bevorderen. Sommige mieren leven in symbiose met acaciabomen, zeekatten zijn ware meesters in camouflage, en sommige vogels gebruiken broodkruimels als aas om visjes mee te vangen. Vanuit natuurhistorisch perspectief vind ik het geweldig dat de mens het heeft gepresteerd de eigen planeet te verlaten middels technologie in de vorm van een raket.
Mirza, 2015
Mirza, 2009
Na alles wat ik had geleerd wilde ik ook graag wat praktijkervaring opdoen met dieren, door met ze (of liever voor ze) te werken. Zodoende kwam ik in 2008 terecht bij de roofdierenopvang Stichting Pantera in Friesland. In de zes jaren dat ik me hier als vrijwilliger heb ingezet is er ontzettend veel gebeurd. De stichting stond op instorten en had geen toekomstperspectief meer. In 2009 zijn er, geheel onverwacht, drie Siberische tijgers geboren welke met de fles grootgebracht moesten worden. In een moeilijke periode was dit iets heel bijzonders. Echter mag een opvangcentrum nooit jonge dieren krijgen omdat deze plaatsen bezet houden die zijn bestemd voor dieren in nood.
Na een crisisperiode van vier jaar, waarbij een mogelijke verhuizing naar Noord-Holland op niets uitliep, nam Stichting VIER VOETERS in 2014 het opvangcentrum over en hernoemde het FELIDA Big Cat Sanctuary. De verblijven werden opgeknapt en 15 grote katten werden verhuisd naar LIONSROCK (een reservaat van Stichting VIER VOETERS in Zuid-Afrika). De verhuizing van zes Siberische tijgers is vastgelegd in een documentaire (Wild Animal Rescue) welke is uitgezonden op Animal Planet.
Toen ik begon als vrijwilliger had ik niet verwacht dat het zo'n heftige rit zou worden, waarin ik ook vooral veel mensenkennis zou opdoen. De overdracht van particulier naar professionele en integere dierenwelzijnsorganisatie is mijns inziens het beste wat deze opvang had kunnen overkomen. Deze voortzetting betekende niet alleen een nieuw begin voor de opvang, maar ook voor de vele dieren die door Stichting VIER VOETERS worden gered uit hachelijke situaties.
Mijn dank is groot.
Vandaag de dag is FELIDA Big Cat Sanctuary een vrolijk, professioneel en voorbeeldig opvangcentrum dat blijft streven naar de best mogelijke zorg voor dieren in nood. Er zijn mogelijkheden voor vrijwilligers, stagiaires en geïnteresseerden om een steentje bij te dragen en om meer te leren over de dieren en de opvang.
Neem eens een kijkje op www.felida-bigcatsanctuary.org en maak kennis met de stichting en de dieren.
Werkelijkheid en perceptie
We zijn gewend om mensen en dieren van elkaar te scheiden, maar in mijn visie is de mens gewoon een zoogdiersoort. De mens komt voort uit één van de vele evolutionaire lijnen die teruggaan door de generaties heen, helemaal tot de oorsprong van het leven. Tussen jou en het ontstaan van het allereerste leven op aarde, vele miljoenen jaren geleden, bestaat een onafgebroken aaneenschakeling van relatief kort levende individuen. Vele soorten zijn uitgestorven, maar de lijn naar jou, en alle lijnen naar de talloze levensvormen waarmee we deze planeet vandaag delen, zijn intact gebleven.
Alle levende wezens hebben zintuigen waarmee ze een model van de werkelijkheid kunnen construeren. Verschillende ogen kunnen verschillende delen van het lichtspectrum waarnemen en daardoor fungeren ogen als een filter op een grotere werkelijkheid. Er worden dingen weggelaten. Het tegenovergestelde gebeurt wanneer de hersenen gaten invullen die zijn gecreëerd door de beperkingen van de zintuigen. Er worden dingen toegevoegd of veranderd.
De hersenen kunnen de werkelijkheid zodanig veranderen dat organismen een vloeiender beeld kunnen maken dat zinvol is wanneer individuen hun dagelijkse leven voortzetten en allerlei taken uitvoeren die hen in staat stellen om te leven en te overleven. Studies wijzen uit dat stofwisseling en lichaamsgrootte de perceptie van beweging en tijd van een organisme kunnen beïnvloeden. Wat echt is, is niet altijd relevant, maar perceptie is dat wel.
Het grote plaatje
Uiteenlopende fysiologische kenmerken bepalen hoe organismen hun eigen werkelijkheid ervaren binnen de aardse context. Maar welke organismen, invloeden en verschijnselen bestaan er buiten deze aardse context? Wat is er nog meer gaande in het heelal, en hoe zal ons aardse brein nieuwe buitenaardse ervaringen en werkelijkheden interpreteren en duiden? Ik vraag het me af.